Trampki, sukienki i śluby oraz inne rozważania natury garderobianej

W sierpniu tego roku Pawła siostra Kasia i jej narzeczony Piotrek biorą ślub. I jakiś czas temu poprosili nas abyśmy zostali ich starostami:)))) że to niby wzór małżeństwa i takie tam...:D Oczywiście strasznie nam z tego powodu miło:) Ostatnio obgadywaliśmy różne kwestie związane z ich Wielkim Dniem i pojawił się temat naszego ubrania...:)
Czyli temat rzeka... bo jeśli o mnie chodzi to... za sukienkami nie przepadam, a jak już je nakładam, to muszą być zwiewne i lekkie, bo inaczej mnie przytłaczają i czuję się przebrana, a nie ubrana:) Tak więc odpadają sztywne wieczorowe kreacje.
A z kolei buty... hm...mają być wygodne, żeby moje nogi w nich za mną nadążały:D
Gdy ostatnio na wesele przyjaciół wystroiłam się w "małą czarną" w wydaniu czerwonym i szpilki czułam się jak... nie powiem... bo to brzydko... więc nigdy więcej... chyba że kiedyś do tego dorosnę:)))
Po długich rozmyślaniach przyszedł mi do głowy diabelski pomysł...który w sumie od dawna gdzieś koło niej krążył:) Otóż zawsze uwielbiałam trampki. W podstawówce miałam trampki-ściągawki takie na tandetnie grubych podeszwach, bo super szybko się na nich ściągi robiło, wystarczyło napisać, po wykorzystaniu zmyć zmywaczem do paznokci, aby były w pogotowiu na kolejny raz:D Później trampy uważane były za totalny obciach a ja i tak wiedziałam swoje i tak mi zostało do dzisiaj. Nie inaczej było z Pawłem:)
Nawet na nasz ślub własny chcieliśmy trampki założyć, ale rodzinka podniosła szum... że jak to?!?!?!? Więc niestety poddaliśmy się nie mając zamiaru z nikim o trampki się kłócić - choć teraz bym tak łatwo nie odpuściła:P
No i pewnego poranka zapytaliśmy Kasiuli i Piotrka czy moglibyśmy... trampki... zielone... na ich ślub założyć i czy nie będzie im to przeszkadzało. Oczywiście wariaci:) odpowiedzieli, że nie i że nikt ze znajomych nie będzie miał tak czadowych starostów:))) A nam nie o czadowość tylko o te trampki chodzi...
Później zaczęły się poszukiwania... i na razie znaleźliśmy, kupiliśmy i takie oto buciorki w rozmiarach 36 i 39 dostaliśmy, wczoraj od Pana Kuriera:)
Przypuszczam, że moje w zależności od sukienki mogą ulec przerobieniu:) No i nie jest to model ostateczny, bo gdybyśmy znaleźli jakieś fajne Conversy to nie zawahamy się ich wymienić:)

I w fajnym Allegrowym sklepie znalazłam taką podobającą się mi bransoletkę, bo żadnych innych obwiesi nie chcę mieć:)

Pawcio do tych trampek chce beżowy lniany garnitur i zielony krawat.

Problem w tym, że nie mamy na razie pomysłu na sukienkę i koszulę do tego wszystkiego:) Więc szukamy zawzięcie czegoś w necie... gdyby ktokolwiek widział, ktokolwiek wiedział o czymś co by do tych naszych urojeń pasowało, to za namiary będziemy baaardzo wdzięczni:)

Mam nadzieję, że coś znajdziemy i nie będę musiała znowu w tej czerwonej sukience...brrr:/